191015 ΑΚΟΥΝΗΤΗ
Η Γη γυρίζει. Χωρίς οίκτο. Κι όμως ξέρεις μια γωνιά της. Ακούνητη. Χωρίς καλοκαίρια. Σταματημένη σε ένα Φθινόπωρο.
121015 Χωρίς ήχο
Μονόλογοι σου. Λέξεις. Άηχες. Βαριές όμως. Τις νοιώθεις. Όταν τις εικόνες ξεδιπλώνουν. Γοητεία. Σε δική σου διάσταση. Προβάλλεται. Λείπουν πρόλογοι. Δεν ζητάς υπότιτλους. Γνωρίζεις κάθε συλλαβή. Γεννιούνται στην ανάσα σου. Χωράνε παντού. Σύντροφοι. Σε περιμένουν. Να τις βάλεις με τάξη. Στο δικό σου βιβλίο. Αδιάφορες αυτές. Δεν ψάχνουν αναγνώστη.
280915 Αντέχεις
Γιατί πρέπει να αντέχεις. Την ασχήμια. Την δυσοσμία. Το ασπρόμαυρο. Το κακόηχο. Ανύπαρκτα τα όρια. Απροστάτευτος. Ακουμπάς πάνω σε μια σκέψη. Ελεύθερη στο χρόνο κυβερνά. Απάντηση γίνεται. Σβήνει τα γιατί. Τα πρέπει. Αφορμή ζωής. Σταγόνες βροχής πιτσιλάνε τον ορίζοντα σου. Ξεβάφουν τα χρώματα. Κρυμμένος ο ήλιος. Στα σύννεφα χορεύουν οι σκιές. Βράχηκαν οι λέξεις της. Δεν ξεθώριασαν.
210915 Πρόθυμοι πιστοί
Παραμονεύεις. Κάθε ανατολή. Κυνήγι. Οι εποχές. Ανακατωμένες στο μπλε. Δημοκρατία της φύσης. Παρδαλά χρώματα επιβάλουν το νόμο της. Ξαπλώνεις σκοτάδια. Ζητάς ανακωχή. Αγνοεί τους ζωντανούς αυτή. Ανήλεος κύκλος ο χρόνος. Αλέθει ζωές. Αμετανόητοι. Βουλιάζουμε. Χάνουμε χαρές. Πρόθυμοι πιστοί. Στο ψέμα. Στολίσματα στο μάταιο.
140915 Ντυμένοι
Βήματα πίσω. Ντυμένοι. Θαμμένους κυβερνούν. Λέξεις ασήμαντες. Πετάγονται δεξιά-αριστερά. Μαζί με τα επιφωνήματα της στιγμής. Χωράφια οργωμένα. Από επαγγελματίες θεατές. Πουλάνε χειροκρότημα. Άθλιοι. Οι κάτω και οι πάνω.
070915 Σιωπές
Υπάρχουν οι σιωπές. Ανάμεσα. Τυραννικές. Ηγεμονικά απλησίαστες. Δίχρωμες. Λούζεσαι στο φως τους. Όταν ακτινοβολούν πάνω στο πρόσωπο της. Χάνεσαι στο σκοτάδι τους μακριά της. Ευλογημένος στην καταστροφή της αγάπης. Η Χαρά και η λύπη παίζουν κρυφτό στον κόσμο σου. Χωρίς να κερδίζει ποτέ καμιά τους.
