
Πιστός. Ταχτοποιείς το μοίρασμα. Βρίσκεις χρόνο. Κοιτάς να μην αφήνεις εκκρεμότητες. Χωρίς σπατάλη. Διευθέτηση. Για να περισσεύει ζωή. Σε εκείνη να ξοδεύεις.

Ανθρώπινοι δρόμοι. Διασταυρώσεις μικρών και μεγάλων εγώ. Ανίερες συμμαχίες μοιράζονται την κοινή επιθυμία. Αλλοίμονο αν σταθείς σε κάθε μια για να ψάξεις τα κίνητρα. Απαρέγλιτα μοναχικός ο δρόμος. Συνοδοιπόροι πολλοί, στιγμιαίες συντροφιές παλεύουν μαζί για ένα κομμάτι χρόνου που αν τους προσφέρει ανταπόδοση γίνεται αυτόματα μια ζεστή ανάμνηση. Ένα βάθρο που στάθηκες και κοιτάς τι υπάρχει πιο ψηλά.

Αλλάζει τον ρυθμό. Κρατιέσαι σε απόσταση από τα χθες. Δεν αγωνιάς για τα αύριο. Αφουγκράζεσαι τους ήχους των βημάτων σου. Κάποια στιγμή μετράς τις ανάσες της. Μουσική σε συντροφεύει για λίγο. Ήχοι. Ονειρεύεσαι ζωή.

Επιθυμία εναντίον της. Απάτητο κάστρο. Αντέχει. Την πίστη σου καίει. Δική της φωτιά. Θυσία ζητά.

Σπάει την σιωπή. Διαλέγει χρόνο. Τις λέξεις επιστρατεύει. Κομπάρσοι αυτές. Απόλεμοι στρατιώτες. Δεν κρατούν γραμμή άμυνας. Πόλεμος ακήρυχτος. Μαίνεται για χρόνια.

Η εικόνα του ίδια με την πρώτη. Στέκεται όρθιος σε πείσμα των κομπάρσων γύρω του. Τους κατάλαβε όπως τον κατάλαβαν. Ξέρει. Tα καρπερά δέντρα κοπανάνε. Έγινε σημείο αναφοράς και θα μείνει στοιχειώνοντας τις αντιγραφές. Κέρδισε άγνωστος αγνώστους. Χάρισμα ανθρώπινα σπάνιο. Συσπείρωσε κι εκείνους που εύκολα αυτοδυσφημίστηκαν θύματα εικόνας που μάσκα φορά.
Σερνικός. Η λέξη ντύνει τον άνθρωπο και όχι το φύλο του. Η στάση ζωής που χαίρεσαι να συναντάς.