
Σου μιλάει κι ακούς μουσική. Χαϊδεύει χωρίς να σε ακουμπά. Οι λέξεις της κυματίζουν στα μάτια σου. Απλές. Κοινότοπες. Κι όμως μοιάζουν καινούργιες. Είναι οι δικές της.

Η απόλυτη μηχανή του χρόνου. Ο έρωτας. Σε μεταφέρει στην εφηβεία. Χωρίς αναστολές βουτάς στο θαύμα. Ξανά και ξανά.

Γεννιούνται βαφτισμένες χάρη. Ένα απλό τίναγμα. Μια μικρή μεταβολή. Κλειδώνει τα μάτια σου. Σαστίζεις να βρίσκεις τόσο εύκολα τις απαντήσεις. Μια δόση από το θαύμα της δημιουργίας. Ξανθιά, μελαχρινή, κοκκινομάλλα. Όποιο χρώμα. Επιβεβαιώνεις γιατί είσαι εδώ. Χωρίς ανθρώπινους νόμους να περιγράφουν αντιγραφείς.

Αρκεί να είναι κοντά. Σβήνει τον χρόνο. Δεν σπαταλάς. Σαν παραμύθι. Η δική σου Πριγκίπισσα.

Ανασαίνεις την χαρά. Γεμίζεις το οξυγόνο της. Αφήνεις τα χείλη ελεύθερα να σχηματίσουν γραμμές στο πρόσωπο σου. Μια στιγμή. Ένα σούρουπο.
Μειώνεις την απόσταση. Πιστεύεις. Ψάχνεις την επόμενη στιγμή. Προσέχεις. Εύθραυστος κόσμος. Ο δικός της. Θέλεις να βρίσκεσαι εκεί.

Χαζεύεις την ζωή. Απρόσκλητος. Βουβός κινηματογράφος. Δεν περισσεύει τίποτα. Είσαι ο συγγραφέας και ο αναγνώστης σου. Δεν μαθαίνεις. Εσύ.