
Αρκεί να είναι κοντά. Σβήνει τον χρόνο. Δεν σπαταλάς. Σαν παραμύθι. Η δική σου Πριγκίπισσα.

Ανασαίνεις την χαρά. Γεμίζεις το οξυγόνο της. Αφήνεις τα χείλη ελεύθερα να σχηματίσουν γραμμές στο πρόσωπο σου. Μια στιγμή. Ένα σούρουπο.
Μειώνεις την απόσταση. Πιστεύεις. Ψάχνεις την επόμενη στιγμή. Προσέχεις. Εύθραυστος κόσμος. Ο δικός της. Θέλεις να βρίσκεσαι εκεί.

Χαζεύεις την ζωή. Απρόσκλητος. Βουβός κινηματογράφος. Δεν περισσεύει τίποτα. Είσαι ο συγγραφέας και ο αναγνώστης σου. Δεν μαθαίνεις. Εσύ.

Μένεις μόνος να ατενίζεις την εικόνα. Ομιλούσα κάποιες φορές. Ατάραχη. Ταξιδεύει μαζί σου. Συμμάχησε με τον χρόνο. Μια τυραννία που δεν ζητάς να λήξει.

Φακίδες στολίζουν το πρόσωπο της. Χρώμα γλυκό στον καλοκαιρινό ήλιο. Φωτίζει τα μάτια της. Δέσμιους κρατά.

Στην στρογγυλή σκηνή. Δεν κρύβεσαι από πουθενά. Έκεί. Είσαι Έσύ. Τα σπλάχνα σου σε κοινή θέα. Ουρανός. Γη. Χωρίς σύνορα. Φωνή σημαία. Πατρίδα της. Ζητάς να γίνεις.
Σκέψεις. Δημιουργούν παρέλαση λέξεων. Ζευγαρώνουν εικόνα αυτές.
Επετειακή επανάληψη. Χαρίζει κάθε εβδομάδα. Κίνητρο που δεν ξεθωριάζει.