
Βολεύεις τις σκέψεις μέσα σου. Απλώνονται κρατώντας μπαλάντζα. Ισορροπία νανουρίζει τον τρόμο.

Μοναχικές φιγούρες ζωντανεύουν εικόνα. Μοιάζουν. Ανθρώπινα ίχνη. Πατημένα αμέτρητες φορές.

Χωριστά θέλω μαζεύουν ήττες. Γκρι ντυμένοι οι κόκκινοι εκδίκηση απλώνουν. Διψούν. Δάσκαλοι να γίνουν. Σε νεκρό παραμύθι.

Κουραδομηχανές στολισμένες κολακεία αγκαλιάζουν κακό. Τυχερές που ξεχωρίζουν οικονομία στην δυστυχία περηφανεύονται. Υπηρετούν φτηνά εγώ σπαταλώντας προσδοκίες ζωής πολλών αθώων.
Σκέψεις. Δημιουργούν παρέλαση λέξεων. Ζευγαρώνουν εικόνα αυτές.
Επετειακή επανάληψη. Χαρίζει κάθε εβδομάδα. Κίνητρο που δεν ξεθωριάζει.


