
Χωριστά θέλω μαζεύουν ήττες. Γκρι ντυμένοι οι κόκκινοι εκδίκηση απλώνουν. Διψούν. Δάσκαλοι να γίνουν. Σε νεκρό παραμύθι.

Κουραδομηχανές στολισμένες κολακεία αγκαλιάζουν κακό. Τυχερές που ξεχωρίζουν οικονομία στην δυστυχία περηφανεύονται. Υπηρετούν φτηνά εγώ σπαταλώντας προσδοκίες ζωής πολλών αθώων.

Ατενίζεις. Κρυμμένος ορίζοντας. Εμπόδια που έμαθες κι άλλα που δεν ξέρεις. Πατάς κάθε βήμα. Στεριώνεις πίστη. Θρήσκος. Μικρός Θεός.

Μυρίζει φρέσκια η ώρα. Κάθε φορά. Πρωτοχρονιά. Φορτωμένα όνειρα. Αγκαλιά ευχές. Ανθρώπινα γνήσιες.

Χάνεις σταθερά. Αριθμοί προσθέτουν επετείους. Αφαιρούν αντοχές. Ένα παιχνίδι κάνεις. Να γελάς με την ζωή.

Κατασκευή μοναδική. Προορισμένη να αγαπά. Ψάχνει τον τρόπο. Αγκαλιά με το κακό ζει και πεθαίνει. Στους αιώνες.

Ανεβαίνεις χωρίς μέτρημα. Κοπιάζεις χωρίς σκέψη οικονομίας. Σχέδια δεν χωράνε σε υπολογισμό. Το όνειρο κουβαλάει.
Σκέψεις. Δημιουργούν παρέλαση λέξεων. Ζευγαρώνουν εικόνα αυτές.
Επετειακή επανάληψη. Χαρίζει κάθε εβδομάδα. Κίνητρο που δεν ξεθωριάζει.