Ματωμένες ψυχές στην εποχή του σκοταδιού οι άνθρωποι.Δεν έχεις αντοχή να πεις την προσευχή δυνατά.Μια νύχτα , λιμάνι σε ανταριασμένο πέλαγος, λυτρώνει τις ψυχές .
Δεν εχεις όνειρα , μόνο σκέψεις να στριμώχνονται στους διαδρόμους του μυαλού σου.
Μια φωτογραφία , δίπλα της λέξεις σου , ξεδιπλώνουν εικόνες απο εποχή που την έλουζε η χαρά ανάγνωσης βιβλίου όταν είναι ακόμα στις πρώτες σελίδες του.
Δεν με νοιάζει η επικαιρότητα , το μεγαλύτερο νέο είσαι εσυ.
Σκέψεις. Δημιουργούν παρέλαση λέξεων. Ζευγαρώνουν εικόνα αυτές.
Επετειακή επανάληψη. Χαρίζει κάθε εβδομάδα. Κίνητρο που δεν ξεθωριάζει.